2 5 gesprek te mengen. Wat was dit ? klonken deze wonderbare stemmen alleen in haar ooren om aan oude sagen te herinneren, die zij lang geleden gehoord had ? — Zij had ze wel willen toeroepen, dat zij haar de diepe geheimen van Gods rijk moesten 'openbaren, terwijl die beide ouden enkel dachten aan hun droevig twisten om den voorrang in eer en macht. Ook de stem uit de klok klonk ongeduldig : „'t Is hard telkens te moeten antwoorden op de aanklacht, dat ik niet ben, waarvoor ik me uitgeef. Ge weet toch wel, dat reeds de eerste Christenen me plachten te bezoeken, om de herinnering te verlevendigen aan de groote gebeurtenissen, die in de nabijheid van Golgotha gebeurden." „Ja," antwoordde de moskee, „dat is waar. Maar ik ben er bijna zeker van, dat de Christenen u uit het oog verloren tusschen de nieuwgebouwde straten en huizenrijen, toen de stad vergroot werd, en Herodus Antipas een nieuwen ringmuur bouwde." „Zij verloren mij niet uit het oog, " antwoordde het hei- lige graf. „Zij vereenigden zich altoos meer om Golgotha, zelfs toen 't beleg van Jeruzalem begon, toen zij de stad verlieten." Hierop antwoordde de heilige rots geen enkel woord. Ze scheen geheel overweldigd door de droevige her- inneringen, die in haar werden opgewekt. „Uw tempel werd geheel omver geworpen," riep de kerk. „De plaats, waar het heiligdom gestaan had,