3 1 zeggen als gij wat deren mij jaren van vernedering? Ik heb het heele westen zien opstaan om mij te helpen. Ik heb Jeruzalem zien veroveren door geharnaste mannen uit Europa, die hierheen trokken om mijnentwil. Ik heb uw moskee in een Christenkerk zien veranderen en de kruisvaarders hebben op u, o rots, een altaar opgericht. Ik heb de kruisridders hun paarden zien binnenbrengen in het gewelf onder de tempelplaats." De oude rots verhief zijn stem en zong, zooals een derwi sch in de woestijn zingen zou. Maar de kerk liet zich in haar woordenstroom niet storen. „Ik herinner me hoe de ridders uit het westen hun harnassen aflegden, en naar de truffel en de kalkschop grepen, om de heilige kerk te herbouwen. Ik herinner me hoe ze het grauwe rotsgraf met wit marmer be- kleedden van binnen en van buiten." De oude rots sprak : „Wat baat het u, dat de kruisvaarders u bouwden, nu zijt ge toch opnieuw vervallen." „Ik ben vol herinneringen en heilige plaatsen ! " riep de grafkerk uit met luider stem. „Ik kan binnen mijn muren den olijf aanwijzen, waarin Abraham den ram verward vond, ik kan de kapel aanwijzen, waar Adams schedel begraven werd. Ik kan Golgotha aanwijzen en het graf en den steen, waarop de engel zat, toen de vrouwen kwamen om den doode te beweenen. Binnen mijn muren is de