DE KRUISDRAGER. Zoolang de Gordonsche kolonie in Jeruzalem ge- weest was, en dat was vele jaren lang, had zich elken dag op de straten van de heilige stad een man vertoond, die een zwaar, lomp, houten kruis voortsleepte. Hij sprak tegen niemand en niemand sprak tegen hem. Niemand wist of die man krankzinnig was en zich verbeeldde Christus te zijn, dan of hij maar een arme pelgrim was, die boete deed. De arme kruisdrager sliep 's nachts in een grot op den Olijf berg. Elken morgen, als de zon opging kwam hij naar buiten op den berg en zag neer op Jeruzalem, dat op een wat lageren heuvel vlak over hem lag. Hij was gewend de stad te overzien als iemand, die zoekt, en zijn oogen scherp vorschend van huis tot huis, van den eersen koepel naar den anderen te laten gaan, alsof hij verwacht had, dat een of andere groote verande- ring zou hebben plaats gehad. Eindelijk, als hij meende te zien, dat alles nog hetzelfde was, zuchtte hij diep, ging in de grot, nam het groote kruis op zijn schouder, en zette op zijn hoofd een krans uit scherpe dorens gewonden. Jeruzalem. II. 4