MUREN VAN GOUD EN POORTEN VAN GEBRAND GLAS. Onder de reizigers naar Jeruzalem bevond zich een smid, die Birger Larsson heette. Hij had zich voort- durend op de reis verheugd. Niemand had zoo ge- makkelijk van zijn huis afscheid genomen als hij, en niemand had zich zooveel er van voorgesteld, de heerlijkheid van Jeruzalem te zien. Maar Birger werd ziek, bijna op 't zelfde oogenblik, dat hij in Jaffa aan land stapte. Hij moest een paar uren aan 't heete, zonnige station zitten en werd al erger en erger. Toen hij in een van de gloeiend heete coupés kwam, begon zijn hoofd te kloppen, alsof het springen zou. En toen hij in Jeruzalem kwam, was het zoo slecht met hem gesteld, dat Tims Halfvor en Ljung Bjorn hem onder de armen moesten steunen en hem bijna naar 't perron moesten dragen. Bo had uit Jaffa getelegrafeerd om de kolonisten de aankomst van de Dalecarliërs te berichten. Verscheidene Zweedsche Amerikanen waren aan den trein om vrienden en verwanten te begroeten. Birger had zulk een hooge koorts, dat hij de oude landgenooten niet herkende,