66 meisjes, en op de Mohammedaansche vrouwen, die er als spoken uitzagen, zooals ze daar aankwamen : heele- maal in 't wit, met zwarte doeken voor 't gezicht. Birger werd er steeds meer van overtuigd, dat zijn vrienden hem op een wonderlijke manier voor den gek hielden. De menschen hier leken niet veel op de vredige palmendragers, die door de straten van 't echte Jeruzalem zouden wandelen. Maar toen Birger in dat gewemel van menschen was kwam de koorts terug. Halfvor en de andren, die zijn baar droegen, zagen dat hij steeds zieker werd. Zijn handen plukten onrustig aan 't dek, dat over hem was uitgespreid, en de zweetdroppels parelden op zijn voorhoofd. Maar zoodra een van de beide dragers van om- keeren sprak, ging hij overeind zitten, en zei, dat het zijn dood zou zijn, als ze hem niet zoover droegen, dat hij Gods stad te zien kreeg. op die manier joeg hij ze voort, tot ze op den top van Sion waren. Toen hij de poort van Sion zag, riep hij, dat hij daar uitgedragen wilde worden. Hij ging overeind zitten in de hoop, dat hij achter dien muur Gods schoone stad zou zien, waar hij zoo naar verlangde. Maar buiten de poort vond hij niet anders dan een verbrand, onvruchtbaar veld, bedekt met steenen, puin en hoopen afval. Vlak bij de poort zaten enkele arme menschen neergehurkt. Zij kropen opeen om te bedelen,