65 Dat had ten minste groote deuren en breede vensters, en 't was behoorlijk hoog. Maar Birger had nooit een kerk zoo tusschen andre huizen ingesloten gezien. Hij zag geen toren, geen koor, geen wapenhuis. Hij zou zich niet laten wijsmaken, dat dit een Godshuis was. En hij kon niet gelooven, dat er zooveel kooplieden en handelaars in den voorhof zouden zijn, als dit het graf van Christus was. Want hij wist wel wie de wisse- laars uit den tempel gedreven had, en de kooien van de duivenhandelaars omgeworpen. „Jawel, ik zie 't wel," zei Birger en knikte tegen Halfvor. Hij dacht bij zich zelf. „Ik ben benieuwd, wat ze nu weer zullen bedenken." „Ik weet niet of je nu niet te moe wordt," zei Halfvor. „Och neen, ik word niet te moe. Als jelui 't maar kunt uithouden." De mannen namen de baar weer op en gingen ver- der. Ze kwamen nu aan 't zuidelijk gedeelte van de stad. Daar waren 't zelfde soort straten als de anderen, maar hier waren ze vol menschen. Halfvor hield bij een dwarsstraat op en wees Birger de donkre Beduïnen, die hun geweer op den schouder en den dolk in den gordel hadden. Hij wees hem halfnaakte waterdragers, die 't water in zakken van zwijnsleer rondbrachten. Hij zei hem op de Russische priesters te letten, die 't haar in een knoop in den nek hadden opgestoken als Jeruzalem. II. 5