7 2 vaardigen zullen neerstorten in 't vuur van Gehenna. Als ge daar staat, denkt ge : „Dit is 't Jeruzalem des doods, 't Jeruzalem van 't laatste oordeel, hier openen zich hemel en hel. " Maar een oogenblik later zegt ge : „Dit is ook niet het Jeruzalem, dat menschen doodt. De bazuinen van 't laatste oordeel zijn versleten, en 't vuur van Gehenna is gebluscht." En ge gaat al maar voort langs den ringmuur en ge komt aan de noordzijde der stad. Daar loopt de weg over dorre, woeste, eentonige streken. Hier ligt de naakte heuvel, die 't werkelijke Golgotha zijn moet, hier ligt de grot, waar Jeremia zijn klaagliederen dichtte, hier vind men binnen de muren den vijver van Betesda, hier sluipt de Via Dolorosa voort onder duistere gewelven. Hier is 't Jeruzalem van de trooste- loosheid, het lijden, van zielestrijd en verzoening. En ge blijft een oogenblik staan, en ziet op al die strenge somberheid. Dat is toch ook 't Jeruzalem niet, dat menschen doodt, denkt ge en ge gaat verder. Maar gaat ge dan voort naar 't noordwesten wat een verschil ! Hier verheft zich 't nieuwe gedeelte van de stad, dat buiten den muur ontstaan is : de statige zendingspalei . en en de groote hotels. Hier liggen de ver uitgestrekte gebouwengroepen der Russen, ker- ken en ziekenhuizen en een reusachtig gastenhuis, dat twintigduizend pelgrims herbergen kan. Hier bou- wen consuls en priesters fraaie villa's ; hier dwalen pelgrims tusschen de kramen vol heilige koopwaar.