7 1 denkt ge en ge rilt van al de bloedige daden en de ellende, die voor uw geest opstijgen. 't Kan gebeuren, dat ge een oogenblik meent, dat dit 't Jeruzalem is, dat menschen doodt. Maar al gauw haalt ge de schouders op, en zegt : „Dat is onmogelijk. Het is al lang geleden, dat hier die zwaarden kletterden en het roode bloed stroomde." En ge gaat verder. Maar zoodra men om den hoek van den muur, en aan 't oostelijk deel van de stad komt, ziet men heel iets anders. Nu komt men aan de heilige zijde. Hier denkt men alleen aan oude overpriesters en tempel- dienaars. Binnen den muur ligt de joodsche klaagplaats, waar de Rabbijnen in lange rood of blauw fluweelen kaftanen staan, en weenen over Gods oordeel. Daar verheft zich de berg van Moria met de heerlijké tempelplaats. Buiten den muur daalt het terrein tot in 't dal van Josafat, met al zijn graven en aan den andren kant van 't dal ziet men Getsemané en den Olijfberg, van waar Christus naar den hemel opsteeg. En hier ziet men den pilaar in den muur, waar Christus zal staan op den dag des oordeels en 't eene eind van een langen, haarfijnen draad vasthouden, terwijl Mohammed op den Olijfberg zal staan, en 't andre eind vast houden. Maar de dooden zullen genoodzaakt zijn over dien draad te gaan, die boven 't dal van Josafat gespannen is, en de rechtvaardigen zullen komen aan de andre zijde van 't dal, maar de onrecht