77 „Ze zeggen van u, dat ge een slecht leven leidt hier in de kolonie. Ge laat de menschen geen huwelijk aan- gaan, zooals God bevolen heeft, daarom is men gaan beweren, dat alles hier niet behoorlijk toe kan gaan." Eerst wilde de kolonisten hem niet gelooven. Maar ze merkten spoedig, dat hij de waarheid gezegd had, en dat alle menschen in Jeruzalem geloofden, dat ze een slecht leven leidden. Geen van de christenen in Jeruzalem wilde met hen spreken. Op de hotels werden de vreemdelingen gewaarschuwd hen niet te bezoeken. Reizende zendelingen waagden zich toch nu en dan in de kolonie. Als ze vandaar terugkwamen schudden ze beteekenisvol 't hoofd. Zij hadden niets onbehoor- lijks kunnen merken, maar ze meenden toch, dat daar heel wat kwaads gebeuren kon, al kwam dat ook nooit aan den dag. De Amerikanen, van den consul af, tot de ge- ringste ziekenverpleegster, toe riepen 't luidst over de Goraonisten. „'t Is een schande voor ons allen, voorons Amerikanen, dat die menschen niet uit Jeruzalem gejaagd worden." Menschen, die zoo verstandig waren als de kolonisten, zeiden natuurlijk tegen elkaar, dat hier niets aan te doen was, dat ze de menschen moesten laten praten, en dat hun tegenstanders langzamerhand van- zelf wel zouden inzien, dat ze ongelijk hadden.