III „Hoor, hoe de spelers en danseressen aangaan in mijn huis." Maar toen hij den hoek omreed, zag hij allerlei zieken en gewonden neergehurkt voor den ingang van het huis. Zij spraken met elkaar over hun ziekte en een paar van hen jammerden luid. En Machmud, zijn dienaar vatte moed en zei : „Hier ziet ge de spelers en danseressen, die ge in uw huis hoorde aangaan. Deze komen eiken morgen om de geneesheeren der Gordonisten raad te vragen en door hun verpleegsters verzorgd te worden. " Baram Pacha antwoordde : „Ik zie, dat deze Gordonisten je betooverd hebben, maar ik ben te oud om mij door hun leugens te laten bedriegen. Ik zeg je, als ik de macht had, liet ik ze alien ophangen aan de dakgoot van mijn huis." En Baram Pacha was nog in den vollen gloed van zijn toom, toen hij van den ezel afsteeg en den stoep op ging. Toen de mannen op de binnenplaats kwamen, zagen zij een groote, fiere vrouw, die op hen toekwam en hen groette. Haar haren waren wit, ofschoon ze niet ouder scheen dan veertig jaar. Haar gezicht was energiek en verstandig, en hoewel ze een eenvoudig zwart kleed droeg, maakte zij den indruk, dat ze gewoon was over veel menschen te bevelen. Baram Pacha wendde zich tot Machmud en vroeg hem :