ii i Baram Pacha nam den arm van zijn dienaar Machmud en begon den tocht door 't paleis. En daar hij 't heele huis wenschte te zien, bracht Miss Young hem 't eerst naar de kelders, waar de waschkamer was ingericht. En ze wees hem trotsch op een groote menigte pas gewasschen kleeren, op prachtige bleekbakken en ketels en op de vlijtige, ernstige arbeidsters, die bezig waren aan de waschkuipen en de strijkplanken. Daar onmiddellijk naast lag de bakkamer. En Miss Young zei tot Baram Pacha : „Zie eens welk een uitsteken- den oven onze broeders gemetseld hebben. En zie eens wat heerlijk brood wij zelf bereiden." Van uit de bakkamer leidde zij hem in de meubel- makerswerkplaats, waar een paar oude mannen stonden te werken. En Miss Young toonde Baram Pacha een paar eenvoudige stoelen en tafels, die in de kolonie gemaakt waren. „Ach Machmud, deze menschen zijn mij te slim af," zei toen de oude Pacha in 't Turksch, dat hij meende, dat Miss Young niet verstond. „Zij hebben 't gevaar gemerkt, ze hebben mijn komst verwacht. Ik meende, dat ik ze aan 't drinken en dobbelen zou vinden, en ik vind ze allen aan 't werk." Baram Pacha werd door de keuken en de naaikamer geleid en kwam toen in een andere kamer, waarvan de deur met zekere plechtigheid voor hem geopend werd. 't Was de weefkamer, waar de weefgetouwen klapperden, en waar ook de spinnewielen en de kaarden aan den Jeruzalem. II. 8