12I speelden uitgelaten, en vroegen iedereen om mandjes voor 't bloemen plukken. De vrouwen waren om vier uur 's morgens opgestaan om mandjes met eetwaren in orde te maken ; ze waren nog in de keuken bezig met de strijkijzers en inmaakpotten. En de mannen stopten de ransels vol pakjes met broodjes, melkflesschen en koud vleesch. Anderen waren bezig met flesschen met water, theeketels en koppen. Eindelijk ging de poort open : de kinderen stormden 't eerst naar buiten, toen kwa- men de ouderen in kleine of groote groepen, naar verkiezing. Niemand bleef thuis. 't Groote huis stond spoedig geheel leeg. Bo Ingmar Mansson was heel gelukkig dien dag, hij lei 't zoo aan, dat hij naast Gertrud liep, en hij hielp haar den heuvel op, met alles wat ze te dragen had. Gertrud had denhoofddoek zoover naar voren getrokken, dat Bo niet meer zag dan haar kin en haar witte, donzige wang. Hij liep stil in gedachten verdiept en glimlachte er zelf om, dat hij zoo blij kon zijn, alleen omdat hij naast Gertrud loopen mocht, hoewel hij haar gezicht niet kon zien, en ook niet tegen haar durfde praten. Karin Ingmarsdochter en haar zusters liepen achter hen. Zij hieven een morgenpsalm aan, die zij met hun moeder gezongen hadden op Ingmarshoeve, terwijl ze 's morgens vroeg aan het spinnewiel zaten. Bo herkende het oude lied :