Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- I
- In Gehenna
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
i4?
had, nam hij ze op de schouders, en klom uit den kuil.
„Zij zal tenminste niet zeggen, dat haar vader haar
hier den nacht over heeft laten liggen" riep hij uit.
„Kindje", zei hij ernstig en met overtuiging, alsof
hij zich tegenover de doode wilde verdedigen : „Lieve
kleine Greta, wij wisten er niets van. Niemand wist er
iets van, dat je uit de aarde gehaald zou worden. An-
deren wisten het, maar wij niet. Ze houden ons niet
voor menschen, en daarom liet niemand het ons zeggen."
Toen hij met de kist uit de . groeve kwam, voelde
hij weer, dat zijn hart niet in orde was. Hij moest
gaan zitten tot de ergste pijn wat bedaarde.
„Wees maar niet bang, kindje, " zei hij. „'t Gaat
gauw over. Denk maar niet, dat ik je niet hier vandaan
kan dragen."
Langzamerhand kreeg hij zijn kracht terug en met
de kist op den schouder liep hij voort in de richting
van Jeruzalem.
Terwijl hij voortging langs het smalle pad buiten den
muur, was het alsof alles een ander uitzicht gekregen
had. De muren en puinhoopen maakten hem angstig.
Alles was zoo wonderlijk dreigend en vijandelijk ge-
worden. 't Vreemde land en de vreemde stad verheugden
zich in zijn smart.
,,Wees niet boos op Vader, kindje, omdat hij je mee-
nam naar dit onbarmhartig land," zei hij.
„Als dit thuis gebeurd was, " ging hij voort,
„zou 't bosch geschreid hebben en de bergen had-
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 02:48:19 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/2/0154.html