2I0 „Ik zou wel eens willen weten hoe die twee 't samen hadden," zei een van de mannen. „Ik dacht niet, dat Barbro Svensdochter ooit trouwen zou," viel een ander in. „Ik weet nog hoe verliefd ze was op Stig Bórj eren, die zomerknecht was op Bergershoeve voor drie, vier jaar geleden." „Toen de vrouw hoorde, dat de mannen over haar spraken, zei ze haastig : „'t Is, dunkt me, nu tijd om heen te gaan." — „Maar de man vond, dat het hinderlijk was, dat die vreemden weten zouden, dat zij daar binnen gezeten en dat gehoord hadden, hij wilde liever blijven zitten tot ze weg waren. „Maar nu bleven ze over zijn vrouw doorpraten. „Die Stig Bórjesen was een arme duivel, en Birger Sven Persson joeg hem de hoeve af, zoodra hij merkte, dat zijn dochter van dien man hield, " zei een, die de geschiedenis goed scheen te kennen. „Maar toen werd Barbro zoo ziek van verdriet, dat de oude man toegeven moest, en met Stig naar den dominé gaan, om het paar onder de geboden te zetten. 't Wonderlijkste was toch, dat, toen hun namen voor 't eerst in de kerk waren afgelezen, Stig zich bedacht, en zei, dat hij geen lust had te trouwen. Nu moest Sven Persson, ter wille van zijn dochter, Stig bidden en smeeken haar niet te verlaten. Maar Stig had geen medelijden, en zei, dat hij zoo'n hekel aan Barbro had, dat hij