2 13 donker, maar in de kleine kamer brandde een groot vuur in den haard. Zijn vrouw was op en had eten klaar, dat wat beter was dan gewoonlijk. Toen de man binnen kwam zij ze : „Trek je jas uit ! die is heelemaal nat. " „Ze hielp hem de jas uit trekken en hield die bij 't vuur. „Goede hemel, wat is die nat," zei ze. „Ik weet niet hoe ik hem droog krijg tegen morgen." „Ik zou wel eens willen weten, waar je geweest ben in zulk weer?" zei ze na een poosje. 't Was voor 't eerst, dat ze hem naar zooiets vroeg. „Hij zweeg en dacht : „Wat zal er nu komen ?" „De menschen praten er over, dat je eiken avond naar de school roeit, en daar op een steen aan den kant van de rivier gaat zitten, en je uren lang niet beweegt." „Laat de menschen maar praten," zei de man en zag er even onverschillig uit ; maar 't ergerde hem toch, dat hij nagegaan werd. „Ja, maar dat is toch niet prettig om te hooren voor een vrouw. " „Ach," zei de man, „die zich een man gekocht heeft kan niet beter verwachten." „Zijn vrouw stond te probeeren om een jasmouw om te keeren, die heel stijf was, zoo dat ze er groote moeite mee had. De man keek op, om eens te zien hoe zij opnam wat hij gezegd had. Hij merkte, dat ze met een glimlach op de lippen stond. „Toen ze eindelijk de mouw in orde had, zei ze :