2 14 „Ach ! ik had niet zooveel haast met trouwen. Vader heeft coat allemaal in orde gemaakt." „De man keek zijn vrouw nog eens aan, en toen hij haar nu in de oogen zag, dacht hij : „Ze ziet er wel uit, alsof ze weet wat ze wil." „Ik geloof niet, dat jij je zoo makkelijk dwingen laat, " zei hij. „Och neen, " zei de vrouw, „maar Vader is ook niet zoo gemakkelijk om meê om te gaan. Den vos, dien hij met een hond niet opjagen kan, vangt hij in een val. " „De man antwoordde niet ; hij was al weer in zijn eigen gedachten verdiept, en hoorde nauwlijks wat ze zei. Maar zijn vrouw dacht zeker, dat ze, nu ze zooveel gezegd had, 't beste deed met voort te gaan. „Nu zal ik je wat zeggen," zei ze. „Vader hield altijd zooveel van Ingmarshoeve, waar hij zelf als kind gewoond had. Hij pochte altijd op de hoeve en de Ingmarsens. Ik heb van geen plaats in de wereld zoo- veel hooren vertellen, en ik geloof, dat ik meer weet van allen, die hier ooit gewoond hebben, dan jij." „Toen de vrouw zoover met haar verhaal gekomen was, stond de man op van de tafel, waar hij had zitten eten, en ging bij den haard zitten met den rug naar 't vuur, zoodat hij haar gezicht kon zien. „En toen ging 't met mij zooals jeweet," zei de vrouw. „Daar hoef je niet meer over te praten," zei de man haastig. Hij schaamde zich, als hij er aan dacht,