21 5 hoe hij haar daar had laten zitten en gepijnigd worden in de herberg. „Maar je moet weten, dat, toen Stig me verlaten had, Vader zbó bang was, dat niemand me zou willen hebben, dat hij me links en rechts aan ieder aanbood. Dat ver- veelde me gauw. Ik was nog niet zoo 'n prul, dat hij de menschen hoefde te smeeken met me te trouwen." „Toen ze dat zei, zag de man, dat ze zich een beetje oprichtte. Ze wierp de jas op een stoel en zag hem vast in de oogen. „Ik wist niet hoe ik daar een eind aan zou maken," zei ze, „maar op eens bedacht ik te zeggen : » Ik trouw nooit als ik Ingmar Ingmarsen op Ingmars-hoeve niet krijg." „Toen ik dat zei, wist ik even goed als ieder ander, dat Tims Halfvor Ingmarshoeve bezat, en dat jij zou trouwen met Gertrud van den schoolmeester. Ik nam juist iets wat heelemaal onmogelijk was. Vader was ook erg verschrikt in 't begin. „Dan trouw je nooit," zei hij. „Nu, dan moet ik me daar maar in schikken," antwoordde ik. Maar ik zag dat Vader die gedachte wel aanstond. „Geef je me daar je woord op ?" vroeg hij. „Ja, dat doe ik, Vader," antwoordde ik. „Je begrijpt wel, dat ik geen oogenblik dacht, dat hij ooit zoo iets klaar spelen kon. 't Leek even onmogelijk als mij met den koning te laten trouwen. „ Toen had ik dan ten minste een paar jaar rust. Er kwamen geen andere voorstellen tot een huwelijk, en