285 Niemand is meer waanzinnig geworden uit droefheid over Jeruzalems boosheid. Allen stralen van opgewektheid, zij hebben hun kolonie liever dan ooit ; zij maken plannen, zij beginnen nieuwe ondernemingen. 't Was dit alleen, wat er aan hun geluk ontbrak. En nu gelooven allen dat het Gods wil was, dat ze hun brood door arbeid ver- dienen zullen . In den herfst geeft Ingmar den molen over aan Ljung Bjorn en blijft thuis in 'de kolonie. Hij en Gabriel bouwen een soort schuilplaats op 't kale veld daarbuiten. Maar niemand weet waar die voor gebruikt moet worden, niemand mag zien, hoe 't ingericht wordt. 't Is een groot geheim. Als de schuilplaats eindelijk klaar is, gaan Bo en Ingmar naar Jaffa, en beginnen eindeloos lange onder- handelingen met de Duitsche kolonisten daar. Maar na twee dagen komen ze weer thuis, en dan komen ze op een paar mooie bruine paarden aanrijden. Die zullen nu van de kolonie hooren, en dit is zeker, dat, als een sultan of keizer op de deur geklopt had, en verklaard, dat hij zich bij de kolonisten aan wilde sluiten, hij misschien niet meer wel- .. kom geweest zou zijn. Ach, wat hangen en bengelen de kinderen aan die paarden, en hoe trotsch is de boer, die met hen ploegen mag ! Zij zijn beter befaamd dan eenig paard in 't Oosten, en geen nacht gaat voorbij, dat niet de boeren bij hen komen kijken, of hun krib wel gevuld is. Maar wie ook van de Zweden 's morgens de paarden onder tuig brengt, hij kan niet laten te denken : „Dit