303 met de pen in hun stijve vingers, en schreven brieven aan vrienden en verwanten, terwijl Gabriël kleine kopjes van olijfhout stond te draaien, en Karin Ingmarsdochter in vele ongelijke pakjes allerlei groote photographieën insloot van Getsemané, en de grafkerk, en 't mooie huis, waar ze woonden, en van het prachtige vereenigingslokaal. De kinderen weerden zich en maakte teekeningen op dunne schijfjes olijfhout, zooals ze in de Ameri- kaansche scholen geleerd hadden, en plakte photogra- phielij stj es, die ze versierden met allerlei verschillend soort koren en zaad, en pitjes, die in 't oosten gevonden worden. Marta Ingmarsdochter liet haar linnenweefstoel klap- peren, en zat namen op handdoeken en servetten te borduren, die aan haar zwager en schoonzuster gezonden moesten worden. En ze glimlachte, als zij er aan dacht, dat ze nu thuis zouden weten, dat ze niet vergeten had, hoe ze fijn en egaal weven moest, al was ze nu ook in Jeruzalem. De beide Ingmarsdochters, die in Amerika geweest waren, stonden potten abrikozen- en perzikengelei dicht te binden, en onder op den bodem van de potten schreven ze lieve namen, die ze niet konden noemen, zonder tranen in de oogen te krijgen. Israël Tomassons vrouw rolde deeg voor peperkoeken uit, en had ook een taart in den oven, waar ze op paste. De taart was voor Ingmar en Gertrud onderweg ; maar de peperkoeken konden eindeloos lang goed blijven en daar mochten ze niet aankomen. Die waren voor