30 7 „Ik hoor, dat je naar me gevraagd hebt," zei hij. „Ja," antwoordde Ingmar. „' t Is zoo. Ik ga nu op reis. " „Ja, ik weet, dat het nu uitgemaakt is," zei Bo kortaf. Ingmar zat met een verband over beide oogen. Hij wendde het hoofd naar den kant, waar Bo stond, alsof hij hem wilde zien. „Je zult het nu wel druk hebben," zei Bo. „Ja, ik heb veel in orde te maken. " Bo deed een stap naar de deur. „Ik zou je wel wat willen vragen." Bo kwam terug in de kamer en Ingmar ging voort. „Zou jij er veel op tegen hebben, om meê te gaan voor een paar maanden ? Ik denk, dat je moeder blij zou zijn, als ze je zag." „Ik begrijp niet, hoe je daar op komt, " zei Bo. „Als je lust hebt om mee te gaan, zou ik de reis betalen," ging Ingmar voort. „Zoo ?" zei Bo. „Ja," zei Ingmar weer, en werd steeds warmer. „Je moeder is immers mijn eenige tante. Ik zou haar zoo graag 't genoegen geven je nog eens te zien voor ze stierf. " „Je wil zeker de heele kolonie meênemen," zei Bo wat verachtelijk. Ingmar zweeg op eens. 't Was zijn laatste hoop geweest Bo te bewegen om meê te gaan. „Ik denk, dat Gertrud eerder van hem dan van mij zou gaan houden,