Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- II
- „Wij zien elkaar weer”
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
309
"Ik dacht, dat jij meê zoudt willen gaan."
„Neen, mij moet je dat niet vragen," zei Bo, „Ik
ben zoo gelukkig hier in de kolonie. Maar je kunt
immers van de anderen meekrijgen wie je wilt."
„'t Is niet hetzelfde wie meegaat. Jij hebt veel meer
gereisd dan een van de anderen."
„Ja, ik kan nu in geen geval," zei Bo.
Ingmar werd al onrustiger. „Dat valt me erg tegen,"
zei hij. „Ik dacht, dat je 't meende, toen je zei, dat je
mijn vriend wezen wou."
Bo viel hem haastig in de rede : „Ik dank je voor
je aanbod, maar ik geloof niet, dat je mij van gedachten
kunt doen veranderen, dus ga ik nu heen. Ik moet aan
mijn werk."
Daarmee keerde hij zich haastig om, en ging heen ;
voordat Ingmar meer zeggen kon.
Toen Bo van Ingmar heenging, kon niemand merken,
dat hij zooveel te doen had als hij zei. Hij liep langzaam
de poort uit, en zette zich neer op den grond onder
den grooten boom. 't Was al avond en alle spoor
van daglicht was weg, maar de sterren en een kleine,
scherpe maansikkel schenen helder.
Bo had daar nog geen vijf minuten gezeten, toen
de poort zacht openging, en Gertrud naar buiten kwam.
Zij stond een oogenblik rond te zien. Toen ontdekte
ze Bo.
„Ben jij daar, Bo ?" zei ze en kwam naast hem zittten.
„Ik dacht wel, dat ik je hier zou vinden,", zei Gertrud.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 02:48:19 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/2/0321.html