Full resolution (JPEG)
- On this page / på denna sida
- II
- „Wij zien elkaar weer”
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread.
/ Denna sida har aldrig korrekturlästs.
316
Karin sprak daar nog een oogenblik over, en Ingmar
werd rustiger.
„Je kunt wel begrijpen, dat dit niet prettig was
voor mij om te hooren," zei hij. „Nu zou ik je willen
vragen Ljung Bjorn van mij te groeten, en te vragen
of hij dit niet vertellen wil, voor we weten of 't wel
heelemaal waar is."
„Ik zal wel zorgen, dat hij zwijgt," zei Karin.
„En dan zou ik graag willen, dat je Bo en Gertrud
even bij mij riep," zei Ingmar.
Toen Gertrud en Bo in de ziekenkamer kwamen,
zat Ingmar, ineengedoken in een donkeren hoek. Ze
konden hem eerst bijna niet zien.
„Wat is er, Ingmar," vroeg Bo.
„Er is dit, dat ik iets op me genomen heb, wat me
te zwaar valt, " zei Ingmar, en hij zat met 't geheele
lichaam heen en weer te wiegen.
„Ingmar," zei Gertrud en ging naar hem toe.
„Vertel me nu eerlijk wat je hindert. Wij hebben nooit
geheimen voor elkaar gehad van onze kinderjaren af."
Ingmar zat stil te steunen. Gertrud kwam dicht bij
hem en lei haar hand op zijn hoofd : „Nu geloof ik,
dat ik wel raden kan wat je scheelt," zei ze.
Ingmar richtte zich plotseling op : „0 neen, Gertrud,"
zei hij, „je moet . niet raden." En hij nam zijn zakpor-
tefeuille uit den zak en gaf haar die.
„Daar ligt een groote brief in aan den dominé,"
zei hij.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Project Runeberg, Mon Feb 23 02:48:19 2026
(aronsson)
(download)
<< Previous
Next >>
https://runeberg.org/jeruzalem/2/0328.html