3 1 9 zou bijwonen. Hij, Gertrud en Bo zouden over een paar uur naar Jaffa vertrekken. Bo had den vorigen dag aan Mrs Gordon en een paar van de leiders der kolonie verteld, dat zijn plan was Ingmar naar huis te brengen, en daar te blijven. Hij had toen Ingmars heele geschiedenis moeten vertellen. Mrs Gordon zat lang na te denken over wat ze gehoord had en toen zeide zij : „Ik geloof niet, dat iemand de verantwoording op zich nemen kan, Ingmar nog ongelukkiger te maken dan hij al is : daarom wil ik je beiden niet beletten met hem meê te gaan. Maar 't is me alsof Gertrud en jij nog eens bij ons terug zullen komen. Ik ben zeker, dat jelui nergens anders je meer gelukkig zult voelen." Maar opdat Ingmar en de andren in vollen vrede en eendracht van de kolonie weg zouden gaan, besloten zij, dat de leden niet anders zouden hooren, dan dat Bo meeging om Ingmar en Gertrud op die moeilijke reis te helpen. Juist toen het morgenbed beginnen zou, werd Ingmar in het vereenigingslokaal binnengeleid. Mrs Gordon stond op en ging hem te gemoet. Zij nam hem bij de hand, en leidde hem naar de plaats naast haar. Zij had daar een gemakkelijken stoel voor hem neergezet en ze hielp hem zeer zorgvuldig daa°-gin plaats te nemen. Toen begon Miss Young, die aan 't orgel zat, een psalm te zingen, en de morgen godsdiensoefening ging als gewoonlijk.