Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
þar fyrsta veturinn, en Hjörleifur við Hjörleifshöfða, og
þar drápu þrælarnir hann; annan vetur dvaldi Ingólfur
við Hjörleifshöfða, hinn þriðja undir Ingólfsfjalli fyrir
vestan Ölfusá, en síðan settist hann að í Reykjavík, því
þar voru öndvegissúlur hans reknar undir Arnarhóli.
Ingólfur »nam land miili Ölfusár ok Hvalfjarðar fyrir
utan Brynjudalsá milli ok Öxarár, ok öll nes út.« Eptir
þetta komu óðum fleiri austan um haf, og sumir úr
Suðureyjum, til þess að setjast að í hinu nýfundna landi.
Hér á ekki við á þessum stað að skýra nákvæmlega
frá landnámi Íslands, enda getur hver sem vill lesið um
það í Landnámu og safni til sögu Íslands. [1] Smám
saman varð landið kunnara íbúum þess eptir því sem það
byggðist, og er talið að landið yrði albyggt á árunum
870—930. Að vestan og sunnan varð landið fyrst numið,
enda var þar einna hægast aðgöngu; Landnáma segir, að
fyrst hafi Austfirðir orðið albyggðir, en þó má færa
sönnur á það, að þar var síðar numið en víðasthvar
annarstaðar, en samt getur verið fyrir því, að þar hafi fyrst
orðið albyggt; á suðurströndinni var landtaka verst, og
segir Landnáma, að síðast hafi byggzt milli Hornafjarðar
og Reykjaness. »Þar réð veðr ok brim landtöku manna,
fyrir hafnleysis sakir ok öræfis.« Hin fyrstu stórmenni,
sem komu hér til lands, t. d. Ingólfur, Skallagrímur, Helgi
magri, o. fl., tóku undir sig heil héruð, og leið opt lengi
þangað til þau voru alsett mannfólki. Menn helguðu sér
landið með því að fara eldi um það, og voru í fyrstu
engin takmörk sett fyrir því, hvað nema mætti. »Þeim
mönnum er síðar komu út þóttu hinir numit hafa of víða
land er fyrri komu, en á þat sætti Haraldr konungr þá
hinn hárfagri, at engi skyldi víðara nema en hann mætti
eldi yfir fara á degi með skipverjum sínum. Menn skyldu
elda gjöra þá er sól væri í austri; þar skyldi gjöra aðra
reyki, svá at hvár sæi frá öðrum, en þeir eldar er
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
