Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
gjörvir voru þá er sól var í austri, skyldi brenna til nætr;
síðan skyldu þeir ganga til þess er sól væri í vestri, ok
gjöra þar aðra elda.« [1] Um konur var svo ákveðið, »at
kona skyldi eigi víðara nema land en leiða mætti kvígu
tvævetra várlangan dag sólsetra millim, hálfstaðit naut
ok haft vel.« [2] Þeir er síðast komu urðu að kaupa sér
land eða berjast til landa og vildu sumir gera það þar
sem þeir komu að byggðu landi, þó nóg væri ónumið
annarsstaðar, eins og t. d. Kráku-Hreiðarr. Mönnum þótti
framan af mikið varið í að fara til Íslands yfir svo langt
haf og mikið; það er t. d. sagt í Sturlungu, þar sem talað
er um Geirmund heljarskinn, að þá var mest orð á
»at engi þætti frægðarför meiri en fara til Íslands;« [3]
hinir fyrstu landnámsmenn létu og mikið af landkostum, sem
sjá má t. d. í Vatnsdælu: »Er mér sagt gott frá landkostum,
at þar gangi sjálfala fé um vetr, en fiskr í hverju
vatni, skógar miklir, en frjálsir af ágangi konunga ok
illræðismanna«. [4] Það var frelsið, sem meginþorri
landnámsmanna var að leita að; hér gat hver lifað og látið
sem hann vildi, og þurfti eigi að hræðast ójöfnuð Haralds
hárfagra eða annara konunga; menn urðu að eins að gæta
þess, að fæla ekki landvætti eða styggja þá, er þeir sigldu
að landinu, enda var það upphaf heiðinna laga, að menn
skyldi ekki hafa höfuðskip í haf, en ef þeir hefði, þá
skyldi þeir af taka höfuð áður þeir kæmu i landsýn og
sigla eigi að landinu með gapandi höfðum eða gínandi
trjónum, svo að landvættir fælist við. [5] Þessi kurteisi við
landvættina borgaði sig vel seinna, eptir því sem þjóðsagan
segir. Svo stóð á, að íslenzkt skip braut við Danmörku;
Danir tóku upp fé allt og kölluðu vágrek; Birgir,
bryti Dana konungs, gekkst fyrir þessu verki. Íslendingar
reiddust ráni þessu, og var það í lög tekið að yrkja
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
