Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has been proofread at least once.
(diff)
(history)
Denna sida har korrekturlästs minst en gång.
(skillnad)
(historik)
Aðalberti erkibiskupi. [1] Adam þessi hefir ritað sögu
erkibiskupanna í Bremen og Hamborg um árin 788—1072, og er
Íslands getið í bókinni; þá hefir koma Ísleifs verið þar í
fersku minni. Frásögn Adams um Ísland er furðu góð,
þegar litið er til þess, hve landaþekking var léleg á þeim
tímum. Ekki vita menn með vissu, hvar Adam var fæddur,
en hann kom til Bremen 1067; þar fór hann að safna
því, er hann gat fundið, viðvíkjandi sögu biskupsstólsins,
og notaði bæði rit og bréf og frásagnir fróðra og
gamalla manna; hann fór til Danmerkur og segist hafa
numið mörg söguleg fræði af Sveini Danakonungi Úlfssvni.
Aðalbert erkibiskup dó 1072, en á árunum 1072—76 hefir
Adam að öllum líkindum ritað sögu sína.
Fyrst nefnir Adam frá Bremen Thule eptir frásögnum
rómverskra rithöfunda og Beda prests, og segir að
Thule sé nú kölluð Ísland: svo heldur hann þannig
áfram: »Þessi ey Thule er nú kölluð Ísland af ísnum, sem
þekur sjóinn. Um þenna ís er líka sagt það minnisvert,
að hann sýnist svo dökkleitur og þurr af elli, að hann
logar, þegar á honum er kveykt. Ey þessi er mjög stór,
svo hún rúmar margar þjóðir; þær lifa eingöngu á
kvikfjárrækt og klæðast ullinni af fénu. Korn vex þar ekki
og miög lítið er um trjávið; menn búa því í hellum
neðanjarðar og nota sama þakið og sama legurúmið eins og
kvikfénaðurinn. Á þenna fátæklega hátt lifa þeir
guðrækilegu lífi, með því þeir sækjast ekki eptir neinu öðru
en því, sem náttúran lætur í té, og geta þeir glaðir sagt
eins og postulinn: [2] »ef vér höfum fæðu og skýli, þá
látum oss nægja». Fjöll þeirra eru þeim í stað borga, og
uppspretturnar eru þeim til ánægju. Eg segi því, að
þessi þjóð sé sæl, af því enginn öfundar hana í örbirgð
sinni, og þó sælust sökum þess, að landsmenn hafa nú
allir tekið kristni. Þeir hafa margt til síns ágætis, og
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
