Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
íSs
verða nærri að méli og nota þeir þá i brauðs stað. Til
forna drukku Islendingar eingöngu vatn, en siðan kaup-
menn fóru að fiytja þeim vin, þola þeir ekki að smakka
’ blávatn. Hamborgarar og Brimabúar koma þar árlega
t
og flytja til Islands mjöl, brauð, öl, mjöð og brennt vín,
en Engiendingar flytja þangað ódýra ullar- og lindúka,
járn, stál, tin, kopar, silfur, gull- og silfurpeninga, hnifa,
skó, kvennhúfur og kápur og hatta; þeir flytja einnig við,
t
er Islenclingar byggja úr hús sín og báta. Fyrir þetta
r
láta Islendingar vaðmál, ógrynni af brennisteini og fjarska
mikið af hörðum flski; kemur fiskurinn mestur að sunnan
og vestan, en grasvöxtur er einna mestur fyrir norðan
og austan, og því flyzt þaðan nauta- og sauðakjöt, smjör
og ull. Þar fást og villidýraskinn, hvítar tóur og fálkar
og hestar, sem flestir eru skeiðhestar. Naut og kýr eru
allar kollóttar á Islandi, en sauðkindur ekki. Þessu næst
talar Ortelius um Heklu, um draugasögur Zieglers, um
»drollos« eða tröll og annað þvi líkt; hann nefnir hver-
ina, er geri allt að steini, og ölkeldurnar, og segir, að á
t
Islandi sé svo eitruð uppspretta, að ef einhver smakkar
á vatninu, þá dettur hann dauður niður; að lokum getur
hann þess, að það sé algeng bjátrú, að sálir dauðra manna
séu fluttar til íslands (liklega til pyndingar i
hreinsunar-eldi eldfjallanna eða innan um hafisinn, eins og sumir
segja).
Skýringar þær, sem fylgja uppdrætti Ortelíusar, eru
mest um illhveli og skrýmsli; það var tízka í þá daga,
að prýða landabréfin með myndum af alls konar
óvætt-um og ófreskjum. Það er auðséð á skýringum þessum,
að aðalefni þeirra er komið beina leið frá Islandi. Fyrst
er talað um náhvalinn; hver sem etur kjöt hans, deyr
strax; hann hefir 7 álna langa tönn standandi fram úr
höfðinu og hafa sumir selt hana sem einhyrningshorn ;x
*) Náhvalstennur voru í þá daga seldar dýrum dómum sem lyf
gegn eitri, og héldu menn þær væri horn af dýri nokkru eDa skrýmsli,
sem kallað var einhyrningur, og rituðu lærðir menn opt um þetta
dýr. Hér er í fyrsta sinni skýrt rétt frá því, úr hvaöa dýri hornið
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
