Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
[193
Peerse og Blefken og dregur saman aðalefnið úr skrök-
t
sögum þeirra. Lýsingin á híbýlum Islendinga er betri
en hjá hinum höfundunum; hann segir, að kofar
Islend-inga séu á víð og dreif um allt land, eins og bæir
Þjóð-verja á dögum Tacitusar; úr ferhyrndum moldarhnausum
og tré byggja íslendingar hús sín og prýða þau fagurlega
að innan; á hverju vori sprettur nýtt gras á bæjunum;
gluggarnir eru á þakinu, til þess að lopt og Ijós geti
kom-izt inn. Húsaviðinn fá þeir mest á rekum, því þar vaxa
að eins smárunnar og fáein kræklótt tré, sem að eins er
liægt að nota 1 eldinn; mó brúka þeir líka til eldsneytis.
Akuryrkja er þar lítil sökum kuldans, en menn lifa mest
á fiskiveiðum. Islendingar verzla við Þjóðverja og aðrar
þjóðir og skiptast á vörum við þá; ekki álita þeir nein
kaup né sölu fullgilda, nema þeir fái sér í staupinu um
leið. Islendingar lialda enn hinni gömlu norrænu tungu,
því útlendingar hafa haft mjög litil áhrif á mál og siðu
landsmanna. Fabricius tekur þá vitleysu eptir Blefken,
að Islendingar hafi eigi tekið kristni fyrr en 1398; hann
getur um siðabótina, sleppir úr skröksögum Blefkens, en
getur þess, að biblian hafi verið gefin út á íslenzku og
margar aðrar góðar guðsorðabækur. Fabricius talar líka
um beitilöndin á Islandi, hve þau séu góð, og kemur með
gömlu söguna um kvikféð, sem springur af ofáti; hann
segir, að svo mikill ilmur sé af íslenzka grasinu, að
sjó-menn láti það milli fata í kistum sínum, til þess af þeim
leggi sætan ilm.1 Af’ smjöri er svo mikið til á Islandi,
að menn troða því alstaðar í horn og smugur i húsum
til uppfyllingar. Því næst talar Fabricius um dýrin á
Islandi, fuglana, hvalina o. s. frv., og leggur þar
bein-linis út bók Blefkens; kapítulinn um þingið er líka því
nær orðrétt útlagður, og eins frásagnirnar um hverina,
eldfjöllin og hafísinn. Að endingu talar Fabricius (í 11.
kap.) um lengd dagsins og þar er hann of fróður til þess
J) Hér er átt við rejnrgresið (hierochloa borealis), sem kvenri’
iolkið í sveitinni enn þá leggur í fatakistur sínar.
13
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
