- Project Runeberg -  Landfræðissaga Íslands / III. /
309

(1892-1904) [MARC] Author: Þorvaldur Thoroddsen
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

309

Bessastöðum og sira Páll Tómasson bróðir hans.1 Um
sólar-uppkomu hinn 25. júli (kl. 23/4) lögðu þeir á stað og héldu
um hraunin upp 1 Lambahlíðar,2 »en þegar þær sluppu, f’undu
þeir ekkert gras eða gróður framar. Þegar þeir höfðu nú
baldið nokkru iengra áfram, kom fyrir þá ófærð, sumstaðar
af aurbleytu og sumstaðar af fönnum, er ekki héldu
hestun-um. Bröltu þeir lengi þannig unz þeir loksins komust upp á
fjallshrygg langan, sem var næstum alþakinn af jökli og af
honum sáu þeir þá fyrst opið á Þórisdal. Var þá lægð mikil
bak við fjallshrygginn miili þeirra og dalsins og í henni stór
ísflesja; gengu þá nokkrir þeirra á undan til að reyna hvort
fært væri yfir flesjuna, en hinir ráku hestana á eptir. Þegar
komið var langt út á flesjuna, var f’ærðin svo blaut, að
hest-arnir sukku í kvið í jökulfroðu og urðu að snúa afleiöis austur
á bóginn, hvar að var melhryggur nokkur; með honum héldu
þeir þangað til þeir komust upp að dalsmynninu. Leizt þeim
þá ekki greiðlegt að f’ara eptir botni dalsins, vegna þess þar
komu enn nú nokkrar ísfroðuflesjur, þó minni en sú, er þeir
höfðu fengið. Þeir réðu þvi af að ganga miðhlíðis i suðurhlið
dalsins, þar hún er ekki brött, en til að komast þangað urðu
þeir að klifra háa jökulbrekku. Þegar upp var komið og
áfram gengið, komu þeir að háu klettakerfi. Skildu þeir þá
hestana eptir á jökli og gengu upp á klettana til að geta
fljótar séö út yfir dalinn. En þegar upp á þá var komið,
sáust aðrir klettar lengra burtu, sem voru enn nú hærri, og
þangað geugu þeir, var þá uppbirt þokan á fjöllunum og
komið sólskin. Af þessum klettum sáu þeir í gegnum endi-

’) Björn Gunnlaugsson skrifar f’orgeiri Guðmundssyni 4. marz
1836: »Sumarið 1835 var mikið dimmviðrasamt og ekki nema
ein-stöku dagar, sem brákast kunnu til fjallaskoðunar. Um sláttartímann
líka mikið kostbært að fá duglega fylgdarmenn upp til fjalla, en í sumar
var það því verra sem þerridagar voru færri; því í sumar voru svo
miktir óþerrar, að fólk man ekki til annars eins óþerrissumars. þeir
menn. sem mér duga til fylgdar upp á fjöllin, eru þeir beztu liðsmenn
við heyskap. svo þeir eru ógjarnan fáanlegir fyrir minna en speciu um
daginn*.

’) Björn Gunnlaugsson hefir lýst ferð þessari í >Sunnanpósti« 1836.
bls. 113—124, og er frásagan hér tekin þaðan.

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Sun Dec 10 14:45:37 2023 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/landfraed/3/0317.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free