Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - Sidor ...
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
30
skoðana sinna í stuttum skýrslum og bréfum, þá er nú eigi
hægt að skýra málið ítarlega, enda sýnast skoðanir þeirra
félaga um almenna jarðmyndun Islands hafa verið mjög
á reiki1.
Rannsóknir þeirra Steenstrup’s og Jónasar höfðu
óbein-línis allmikla þýðingu fyrir jarðfræði Islands. Einsog fyrr
hefir verið getið fann Eggert Olafsson fyrstur manna
jurta-steingjörvinga á Islandi 1753 við Brjámslæk á Barðaströnd,
þeir Steenstrup söfnuðu þar allmiklu af jurtasteingjörvingum
og fundu þá á nýjum stöðum við Hreðavatn, Steingrimsfjörð
og viðar. Oswald tíeer (1809—1884) i Ziirich rannsakaði
löngu siðar þessar jurtaleifar og fékkst þá vissa fyrir þvi á
hvaða jarðöld surtarbrandurinn hafði mvndast og hvernig
loptslag þá var á Islandi2. Þeir Steenstrup skoðuðu
surtar-brand víða á Vesturlandi, en ekki létu þeir prenta neitt um
rannsóknir sínar: þó var Steenstrup byrjaður á ritgjöró um
þau efni. I skýrslu sinni til rentukammersins skiptir
Steen-strup surtarbrandinum, eptir því sem lengi hefir tíðkast á
Is-landi, i steinbrand og viðbrand, og getur þess að
steinbrand-urinn sé svartar leirflögur, en viöbrandurinn leifar af fornum
skógartrjám og nefnir nokkur þeirra3, hann segist hafa
fund-íð stofna, sem voru 5 kvartil að þvermáli og 161/2
lengd frá rót upp að neðstu greinum. Ekki álítur hann
surt-arbrandinn hafa mikla þýðingu til eldsneytis fyrir aðra en
þá sem næst búa; steinkol eru eigi til, því landið er miklu
yngra en steinkolatimabilið, en það sem íbúarnir imyndasér
að séu kol, eru vanalega hrafntinna, svart hraun eða svart
móberg. Steenstrup mótmælir því að trakyt-belti sé yfir Is-
’) í bréfum til Jónasar Hallgrímssonar (hdrs. Bókmf. nr. 13, fol.)
getur Steenstrup um ýmsar skoðanir sínar um jarðfræði íslands, þar
talar hann um Dyndlava, Yandlava, Klöftlava, yngre Klöftlava o. fl.,
sem illt er nú að sjá hvað hefir átt að vera.
a) Andvari XIII. 1887, bls. 122—128.
s) Pinus picea, Juniperus, Alnus, Betula, Acer, Taxus og Salix.
Meðal rita Steenstrup’s er byrjun á lýsingu nýrra steingjörvinga frá
Brjámslæk og þrem tegundum lýst, sem hann kallar: Pinus Thulensis,
Picea Ingolfiana og Abies Flokiana.
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
