Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - VIII
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Lecz ona się nie uśmiechnęła, tylko rzekła:
— Zdejmij buty! Nie odchodź w nocy. Wy-
suszę twe ubranie.
Spojrzałem na swe ubranie, przemoczone do
nitki; buty były także pełne wody. Zrobiłem, jak
mi kazała, zdjąłem buty i podałem. Zaledwie to
uczyniłem, zgasiła lampę, mówiąc:
— Chodź! i nie mów nic!
— Zaczekaj trochę, śliczna! — odparłem, za-
trzymując dziewczynę. Skoro nocować tu nie będę,
dlaczego kazałaś mi zdjąć buty?
— Tego wiedzieć nie powinieneś! — odparła.
I tego się nie dowiedziałem.
Wprowadziła mnie do ciemnej komnaty. Do-
szedł mnie jakiś szmer, jak gdyby ktoś poza nami
sapał. Równocześnie uczułem na swych ustach
miękką dłoń dziewczyny i usłyszałem jej głos:
— To ja, ojcze! Obcy przybysz już odszedł,
odszedł!
Lecz obłąkany potwór wciąż nas obwąchiwał,
oddychając ciężko.
Zaczęliśmy wstępować na schody. Trzymała
mnie za rękę. Milczeliśmy oboje. Weszliśmy pod
jakieś zimne sklepienie, dokąd ani jeden promień
światła nie przenikał. Panowała noc czarna.
— Ciszej — szepnęła — oto moje łóżko!
Zacząłem szukać i natrafiłem na łóżko.
— Teraz zdejmij ubranie—szepnęła mi znowu.
Zdjąłem je i podałem dziewczynie.
— Dobranoc — szepnęła.
Chciałem ją zatrzymać, prosiłem, żeby zo-
stała:
— Nie odchodź, ty piękna, ty miła, zostań ze
mną... Już wiem, czemu kazałaś mi zdjąć buty na
dole; będę się sprawował cichutko... Twój ojciec
132
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
