Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - IX
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Jąkając się, zmieszany, że go złapano na
uczynku tak zuchwałym, próbował się tłumaczyć:
— Chciałem przeszkodzić... Przecież pan Miny
Meek nie znał... stąd poszło wszystko... Gdyby ją
pan był znał, nigdyby pan wierszy tych nie napi-
sał... Zaraz powiedziałem do siebie: on niewinien,
jest tu zupełnie obcy... ja zaś jestem tutejszy i ła-
two mogę wszystko naprawić. Czyż mogłem po-
stąpić inaczej? Starłem wiersz i nikt go nie prze-
czytał.
— Zkąd pan wie, że nikt go przeczytać nie
zdążył? |
— Żywa dusza go nie widziała! Odprowadzi-
łem panów do bramy cmentarnej, a potym wróci-
łem do grobu i wiersz zatarłem. Oddalałem się od
płyty tylko na parę minut.
Nagel popatrzył na niego, wziął za rękę i mo-
cho ją uścisnął, nie mówiąc słowa. Spojrzeli sobie
prosto w oczy. Wargi Nagla drżały lekko.
— Do widzenia! — rzekł... Ach, prawda, czy
pan już dostał nowy surdut?
— Hm... Nie... Lecz otrzymam go, napewno,
gdy mi będzie potrzebny... Za trzy tygodnie...
W tej chwili mimo nich przeszła białowłosa
dziewczyna, sprzedająca jajka, Marta Gude. Pod
fartuszkiem ukrywała koszyk, czarne oczy miała
spuszczone ku ziemi. Minuta ukłonił się, Nagel
również. Zaledwie odpowiedziała na ukłony, szybko
pobiegła na rynek, tam sprzedała jaja i wracała do
domu, trzymając w ręku parę szyllingów. Ubrana
była w lekką, zieloną suknię. Nagel, nie spuszcza-
jąc z niej oczu, zapytał:
— Tak więc za trzy tygodnie potrzebny panu
będzie nowy surdut?... Cóż to za uroczystość wy-
pada za trzy tygodnie?
152
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
