- Project Runeberg -  Misterje /
257

(1914) Author: Knut Hamsun Translator: Justyna Paszkiewiczówna
Table of Contents / Innehåll | << Previous | Next >>
  Project Runeberg | Catalog | Recent Changes | Donate | Comments? |   

Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - XIV

scanned image

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Below is the raw OCR text from the above scanned image. Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan. Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!

This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.

Szli dalej w głębokim milczeniu. Znowu był
zupełnie spokojny i obojętnie bawił się chusteczką,
Jeszcze kilka minut, a oczom ich ukaże się pa-
storat.

Odezwała się:

— Bardzo ma pan skaleczoną rękę? Proszę
mi pokazać.

Czy chciała go troskliwością swoją pocieszyć,
czy też, istotnie, na chwilę poddała się jego wpły-
wowi, dość że słowa te wymówiła serdecznie, gło-
sem lekko wzruszonym. Przytym stanęła.

Cała jego namiętność ożyła natychmiast i wy-
buchła nazewnątrz z siłą niepowstrzymaną. W chwili,
gdy stała tuż obok, pochylona nad jego ręką, tak
że czuł zapach jej szyi i włosów, gdy milczeli
oboje, uczucie jego wezbrało do szału. Przyciągnął
ją do siebie najpierw jedną ręką, potym, gdy za-
częła się opierać, i drugą. Długo, namiętnie tulił
ją do piersi nawet podniósł z ziemi. Czuł, jak
plecy jej gną się, poddając jego uściskowi. Ciężko
i słodko spoczywała w jego ramionach, topiąc za-
mglone oczy w jego źrenicach. Mówił słowa tkli-
we, mówił że jest cudna, przecudna, że do końca
życia będzie jego miłością. Jeden człowiek umarł
już dla niej, on z rozkoszą zrobi to samo na jedno
jej skinienie, na jedno słowo. O, jakże ją kocha! Tak
mówił bez końca, coraz mocniej przyciskając ją do
siebie: „Kocham cię, kocham, najdroższa, jedyna,
kocham!”

Nie opierała się dłużej, główkę lekko pochy-
liła na jego ramię. Obsypał ją potokiem gorących
pocałunków, przerywanych tylko słowami, pełnemi
tkliwości i pieszczoty, Czuł wyraźnie, że sama

przytula się do niego. Gdy całował jej usta, przy.
mykała oczy.

Knut Hamsun: Misterje. 17

257

<< prev. page << föreg. sida <<     >> nästa sida >> next page >>


Project Runeberg, Fri Jan 12 03:45:30 2024 (aronsson) (download) << Previous Next >>
https://runeberg.org/misterje/0267.html

Valid HTML 4.0! All our files are DRM-free