Full resolution (JPEG) - On this page / på denna sida - XV
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
Below is the raw OCR text
from the above scanned image.
Do you see an error? Proofread the page now!
Här nedan syns maskintolkade texten från faksimilbilden ovan.
Ser du något fel? Korrekturläs sidan nu!
This page has never been proofread. / Denna sida har aldrig korrekturlästs.
Stali, trzymając się za ręce. Wtym odezwał
się Nagel:
— Pozwoli mi pani zadać jedno pytanie:
zdaje mi się, że pani z trudem daje sobie radę...
A może otrzymuje pani jakie wsparcie?
— Tak.
— Droga moja! Niech mi pani wybaczy, że
się tak dopytuję! Oto jednak, co mi przyszło do
głowy: gdyby się dowiedział ktokolwiek, że pani
ma trochę pieniędzy, nietylko pozbawionoby panią
wsparcia, lecz i pieniądze zajętoby sądownie. Oto
dlaczego historję tę zachować należy w tajemnicy.
Teraz pani mnie rozumie. Jako człowiek prak-
tyczny, daję pani radę. O sprzedaży tej niech pani
słowa nie mówi nikomu... Ale, przypomniałem so-
bie, że lepiej będzie, jeżeli dam pani banknoty
drobniejsze... aby pani nie potrzebowała zmieniać.
Nie zapomina o niczym, wszystko bierze w ra-
chubę! Siada znowu i odlicza drobne papierki. Ra-
chuje nieuważnie, wreszcie daje wszystkie pienią-
dze, które ma przy sobie; bierze na los szczęścia,
zwija razem i kładzie na stole.
— Teraz, niech pani to schowa — mówi.
Marta odwraca się, rozpina stanik i chowa
pieniądze na piersi.
Już się z tym załatwiła, lecz on nie wstaje.
Siedzi i mówi do niej, jakby mimochodem:
„ , = Chciałem coś jeszcze powiedzieć... Ach,
już wiem... Zna pani Minutę?
Zauważył, że twarz jej oblała się purpurą.
— Spotykałem się z nim parę razy — ciągnie
Nagel — i bardzo go lubię, cenię, jestem przeko-
nany, że to uczciwy i dobry człowiek. Poleciłem
mu właśnie wyszukać dla mnie skrzypce. Jestem
prawie pewien, że to zrobi. A pani jak się zdaje?
Zresztą może go pani nie zna?
264
<< prev. page << föreg. sida << >> nästa sida >> next page >>
