2 Hun verwachting, hun gevoel zou aanstonds een anderen maatstaf aanleggen, zoodat, wanneer men hoorde, dat de russische literatuurvloot kwam, dat men haar al zag in de verte, de menschen, die zich naar 't strand spoedden, meer zouden denken aan Ruslands ongeluk dan aan zijn grootheid, meer aan zijn martelaren, dan aan zijn veroveringen, meer aan de idealen van Ruslands jeugd, dan aan de macht van den Czar. De avondlucht was bloedrood ; de zee woest, de groote schepen slin- gerden, zoodat het schuim vloog over de masten en stoompijpen, die wit waren van 't zeezout. Sommige schepen zagen er gehavend uit. Vele van hen waren groot en sommige opvallend door hun nieuwe constructie ; bijna alle, groote en kleine liepen zwaar, voerden vele en zware zeilen of hadden veel stoom op ; de lucht was zwart van rook. De bewondering der toeschouwers was met weemoed gemengd, toen zij in die bloedroode avondlucht staarden, want die voorspelde nog slechter weer voor den volgenden dag.Allen wisten, dat de vloot dadelijk verder moest. Zij was niet gekomen om feest te vieren. Eenige dagen later staan de toeschouwers aan 't strand in nog dichter massa. Een onweer trekt