15 fantaisie bij een bergvolk ligt niet in haar om- vang, maar in haar intensiteit ; bij hen karak- teriseert de kunst sterker. Met karakteristiek bedoel ik niet de grenzenlooze uitweidingen over détails, die vaak een ander soort nevelachtigheid is: ik meen b.v. zoo iets als de figuren in een landschap zetten of 't landschap met figuren be- volken. Ik geloof, dat op dit oogenblik geen lite- ratuur de noorsche daarin overtreft. B.v. de klippen van 't noorsche Westland en zijn onharmonische rotsblokken, de grillige windstooten in de fjor- den, de wilde zonneglans over 't meer of op de gletschers en sneeuwtoppen, het warme, stille, de fabelachtige orkaan dat alles afzonderlijk en te zamen is nu in de noorsche letterkunde als een deel van menschenlevens. Maar dat eischt gedeeltelijk een nieuwen vorm, en een nieuwe vorm eischt tot op zekere hoogte nieuwe lezers. Een oververzadigd, oververmoeid courantencriticus kan er zich niet doorheen werken, zonder de helft voor „nevel" aan te zien en dit deficit brengt hij op rekening van de literatuur. Hadden zij over niets anders geklaagd, dan dat niet alle noorsche dichters de kunstvaardigheid der groote kultuurlanden hebben bereikt, wat op hen,