16 die daaraan gewoon zijn den indruk maakt alsof ze door beslagen vensters zien, ja, dan hadden ze gelijk gehad. Maar als ze b.v. over nevelachtig- heid bij Henrik Ibsen spreken, wiens compo- sitie in scherpe lijnen staat, en die de uitvoering zoo volkomen in zijn macht heeft, dan is dat alleen, omdat hier iets nieuws is : een zeer intense vorm, die twee keer lezen eischt. 't Is waar, dat dikwijls Henrik Ibsen een kunstmatig duister schept, ongeveer zooals de spiritist voor zijn gees- ten. 't Staat aan ons of wij die wijze van voor- stelling aangenaam willen vinden of niet ; maar een vrijwillige, met kunst te weeggebrachte duis- ternis kan men onmogelijk als gebrek aan klaarheid Van den schrijver opvatten. Dat te zeggen duidt alleen op gebrek aan klaarheid bij den lezer. Een ander verwijt is, dat de moderne noorsche letterkunde niet oorspronkelijk is. Als mensommige fransche critici leest, zou men gaan gelooven, dat er maar één scheppende natie bestaat, n.l. de fransche ! Dat de Renaissance niet uit Italië, de hervorming niet uit Duitschland kwam ; maar beide uit Frankrijk. Dat Frankrijk en niet En- geland het constitutioneele systeem in de wereld bracht. Dat de strijd voor de vrijheid in Neder