28 hem tot onrechtvaardigheid, ja tot wreedheid ver- leidt, dan wordt het bijwonen van dat onderzoek en deze verklaring door de personen zelfdikwijls pijnlijk. Hoe noodig we ook hebben er aan her- innerd te worden, dat zij die de wetten over- traden, vaak meer waard zijn dan zij, die ver- oordeelen, wij willen toch ook rechtvaardig tegenover dezen zijn. Zij moeten toch óók met sympathie verstaan worden. Maar juist hen hoont hij nu en dan, hij verkleint ze om de anderen grooter te maken. Hier staan wij voor iets, dat wel langzamer- hand het algemeen oordeel worden zal : Hoe diep zijn begrijpen van 't leven ook moge zijn, het staat niet op dezelfde hoogte als zijn kunst. De kracht van de gedachte van een dramaticus ligt zeker in zijn psychologie, en die is bij Ibsen niet altijd voldoende onderlegd. De opzet is altijd on- overtreffelijk, zooals in „ Nora " ; maar de onder- grond waar die op rust, n.l. dat Nora (die liegt, en wie is er meer wereldwijs dan zij die liegen ?) niet zou weten wat een valsche wissel is, is zeer zwak . De handeling in „ De wilde eend " berust immers hierop, dat de veertienjarige martelaresse