44 hem nog niet goed uit de keel. Maar terwijl de kraanvogels beraadslaagden, hoorde men een vreeselijk geplas en werd de lucht geheel ver- duisterd. 't Waren de wilde ganzen, die opvlogen. Zij verdeelden zich in groote vluchten, zwermden om in de lucht, schikten zich daarop in lange rijen en verdwenen in de richting van 't noorden, terwijl hun geschreeuw zich in de verte verloor. De spreeuwen verhieven zich in zwarte drom- men en braken op ; de kiewitten volgden. De ooievaars schroefden zich paar aan paar op in de lucht, totdat zij bijna onzichtbaar werden en kozen den weg naar 't noorden. De algemeene vergadering der kraanvogels kwam heelemaal in de war, door de algemeene onrust en verwarring. Allen wilden weg; er was geen bezinning meer ; ieder oogenblik kwamen er nieuwe vluchten over Noord-Afrika. Ieder groette met zijn snavel de glimlachende, Middellandsche Zee daar beneden. De nachtegalen wachtten het langst ; maar toen de deensche wegtrokken gingen de noorsche meê ter wille van de oude vriendschap. De reiskoorts woedde zóózeer, dat ook de zwaluwen en de koekoek weg moesten; zij wilden in elk geval de