65 zijn, dat geen jonge schrijver meer meent zijn plaats te kunnen veroveren, zonder eerst te beproe- ven alle anderen van hun plaats te gooien. Een van de vele bewijzen, dat onze beschaving nog in de kinderjaren is. Ik zou er daarom niet eens over gesproken hebben, als het niet zoo klaarblij- kelijk was, dat bij hem deze ongemanierdheid alleen daaruit ontstond, dat hij zich onzeker voelde in 't nieuwe gezelschap ; maar zoo ijdel en zoo fier was in 't gevoel van zijn kracht, dat hij, om die onzekerheid te verbergen, tegen de anderen uitvoer. Eindelijk meende hij een her- vormer te zijn. Maar achter dat alles kijkt ons een in-goedig lachend gezicht aan ; men kan er zijn oogen niet van afwenden. En in zijn laatste werken toont hij de meest nauwgezette rechtscha- penheid als opperbevelhebber over fabelen en ge- beurtenissen. Maar aan zijn ongemanierde periode zijn wij een groote, nieuwe figuur verschuldigd, waarmee hij wereldberoemd werd. In een stadje aan de kust treedt op een dag een lange, flinke jonge man op, dien niemand kent en uit wien nie- mand wijs kan worden. Begaafd naar geest en hart vult hij de stad met goede daden en met dwaze streken, begint met overal den besten indruk te 5