Oratio J. N. Madvigii a. 1853 in universitate Hauniensi ad memoriam sacrorum in Dania emendatorum recolendam habita.* Vetere more hodie convenimus, fautores rerum nostrarum benevolentissimi splendidissimique, collegæ clarissimi, cives academiæ optimi, quem a majorum pietate ortum eodem animorum affectu servamus, ut, inclinante in hiemem anno, illius temporis memoriam grati recolamus testemurque, quum ante plus quam tria sæcula in patria nostra eadem anni parte verior doctrinæ Christianæ sacrorumque forma, quæ sensim propagata animos sua vi traxerat, compositis certaminibus publico consensu recepta legibusque stabilita est, deinde autem non multo post hæc nostra academia, quæ ante id tempus obscura prorsus et sine viribus fuerat, instaurata est et exornata, ut novæ veritatis libertatıisque vindex esset et bonarum liberaliumque artium in patria nostra propagatrix et altrix; itaque hæc natalicia quoque festa universitatis nostræ agere nobis videmur. (Conversis igitur ad illius ætatis contemplationem animis occurrunt venerabiles imagines eorum hominum, qui, ardenti pietate et sancto veritatis amore impulsi, omnes ingeniorum vires intenderunt, ærumnas, odia, pericula contempserunt, ut summa et æterna bona non æqualibus tantum suis, sed etiam posteris parerent, quum eorum, quos divina providentia extra patriæ nostræ fines primos ad tenebras depellendas excitavit, ante omnes Martini Lutheri et Philippi Melanchthonis, tum eorum, qui in patria nostra, illorum exemplo incitati, institutione eruditi aut in prima doctrinæ propagatione et in ipso certamine antesignani fuerunt aut in rebus ad novam formam componendis principes et adjutores, Joannis Tausani, Georgii Sadolini, Petri Palladii, 1 Meddelt af dr. phil. Ὁ. Siesbye efter forfatterens manuskript. Madvig har selv omtalt talen i sine «Livserindringer» s. 239, men ved en hukommelsesfejl henført den til året 1854. Nord. tidsskr. f. filol. 83die række. 1. 1