29 Oratio tum ejus, qui inter nostrates et Germanos quasi medius interponitur, Joannis Bugenhagii; occurrit gravis et splendida persona regis pii et prudentis, Christiani tertii, απὸ moderante tanta res ad finem perducta est ordoque certus rerum stabilitus et futuro tempori prospectum; obversatur denique magnificum spectaculum humani generis illo et proximo superiore tempore incredibili quodam animorum fervore ad vera investiganda, ad nova tentanda, ad omnem liberum ingenii usum concitati. Sed quum hanc memoriam anniversariis orationibus omnes per orbem professores renovamus, cogimur ex tanta et tam splendida materia particulatim quædam decerpere, a quibus orationum argumenta ducamus, interdum quidem quasi ex margine et extremis partibus; quis enim aut summam omnem rerum una oratione comprehendere queat aut quis omnibus annis de iisdem rebus dicentes et materiæ per se splendidæ ipsa repetitione splendorem deterentes audire velit? In ea tamen re non eadem aut similis omnium nostrum condicio est. Nam qui ipsi in sacris litteris scrutandis et theologia tradenda occupantur, illi ad ipsum illum motum, qui Lutheri tempore in ecclesia factus est, et ad ea, quæ postea in ecclesia ex illo motu sensim nata sunt, animum conferunt et ex hac copia facile magnam varietatem ducunt argumentorum cum Lutheri, Melanchthonis æqualiumque personis et studiis aliqua cognatione conjunctorum. Alii autem, quorum studia in aliis artibus ponuntur, partim quidem in iis, quarum Lutheri ætate ne nomina quidem nota fuerint, quum res ad ecclesiæ historiam pertinentes neque ea scientia neque tam certis judiciis comprehendant, ut de iis dicere velint, in reformationis memoria laudanda illud maxime sequuntur, quod ab illis temporibus illaque mutatione ea libertas quærendi nata sit, quæ suis quoque artibus originem et incrementa dederit; audiunturque æquis animis orationes, quarum ipsa argumenta sacrorum emendationem vix ulla ex parte attingunt. Inter has condiciones media quædam mea esse videri potest, qui hodie ad vos orator progredior, propter superioris temporis instituta et propter varios casus nunc primum in communi academiæ coetu verba facturus, postquam plus quam quinque lustra in ea docui ac prope senex factus sum. Græcas enim et Latinas litteras profiteor. Quis