34 Vald. Thoresen: advocaverit, qui tradit (I 4), veteres, cum oppida castrave stativa condituri essent, inspectis hostiarum iecinoribus quaesivisse, utrum herbae salubres in loco nascerentur an non. Sed etiamsi eiusmodi sensus his verbis subici possit, nihil tamen proficietur; nam hic tantummodo de divinatione quadam et futurarum rerum praedictione agitur, id quod cum intellegatur ex tota disputatione, tum ex iis, quae sequuntur, perspicuum est. Persuasum igitur habeo, in verbis pabuli genus mendum aliquod latere. Sed quid reponendum sit, non video; conieceram aliquando u/iginis, sed obstare videtur alius locus (I 57,131) huic simillimus, ubi Democritus censere dicitur sapienter instituisse veteres, ut hostiarum immolatarum inspicerentur exta; quorum ex habitu atque ex colore tum salubritatis, tum pestilentiae signa percipi, nonnunquam etiam, quae sit sterilitas agrorum vel fertilitas futura. Et quo incertiora fiant omnia, etiam illa verba nostri loci, quae statim sequuntur, dubia sunt: salubritatem etiam aut pestilentiam extis significari putat; Grutero quidem glossema esse visum est. Sed satis sit dubitationem movisse; alius fortasse verum inveniet. Π 20, 4s. Quasi ego aut fieri concederem, aut esset philosophi causam, cur quidque fieret, non quaerere. Neglegentius hoc dictum esse apparet, cum ego ad prius modo pertineat; cuius neglegentiae etsi exempla non desunt (v. de finibus, edit. Madvigii III pag. 161), malim tamen esse pro esset scribere, levissima correctione. Hoc jam scripto video, quod antea non animadverteram, mecum facere Β΄. I 20, 41. Et eo quidem loco et Prognostica nostra pronuntiabas οί genere herbarum, scammoniam arisiolochiamque radicem, quarum causam ignorares, vim et effectum videres. Post quarum excidisse puto rerum; nam neque, quae herbarum causa sit, hic quaeritur, sed cur tales sint, quales videmus, et pronomen relativum etiím Prognostica complecti debet, quorum causae infra statim commemorantur, ubi 510 scribitur: nam et prognosticorum causas persecuti sunt et