8 Johannes Paulson: ad Adrastum solum pertinebat, qui se generos suos in patriam reducturum esse iurauit. sed qualem per totam tragoediam poeta Polynicem descripsit, magni interfuit ostendere eum, nisi summa necessitate coactus fuisset, hostium auxilio in bello patriae inferendo non usurum fuisse}. Nuntii de fratrum certamine narratio cum multa tum haec continet, u. 1419. ὃ καί νιν ἔσφηλ᾽ “" ἔτι γὰρ ἐμπνέων βραχύ, σῴζων σίδηρον ἕν λυγρῷ πεσήματι, ’ηῚ , 5 , 3 32 CA , μόλις μέν, ἐξέτεινε δ᾽ εἰς ἧπαρ ξίφος u. 1422. ᾿Ετεοκλέους ὃ πρόσϑε 1Π]ολυνείκης πεσών. Apparet u. 1422 non genuinum esse, sed scholion esse, quo grammaticus quidam, uter fratrum subiecti uice fungeretur, utrius iecur ense uulneratum esset, docuit. ad idem scholiorum genus refertur, quod nobis adstipulantibus Wecklein in u. 428 (u. supra p. 6) sibi uisus est deprehendere. ni fallor, uel uerborum obscuro ordine spurius esse arguitur uersus, cum ξίφος minus apte Eteoclis nomen a substantiuo regenti quod dicitur seiungit. Postquam Antigona Oedipo e thalamis arcessito coniugem filiosque mortuos esse narrauit eique, cum lamentationibus animum satiauit, quaerenti, quo fato perierint, de pugna filiorum matrisque morte uoluntaria exposuit, sequuntur hi duo uersus: 1 Ut locum recte interpretemur, multum tribuere debemus ei rei, quod Polynices de primoribus Danaorum et Mycenaeorum loquitur, non de militibus gregariis. hos fortasse interdum opus fuit ui impellere, ut in bellum proficiscerentur; illos non ita. immo tota antiquitas primores populi iusto nimium belli cupidos esse iudicabat. primorum mentio h. |. ualet ad indicandum, quantum contra urbem Thebanam exercitum duxerit Polynices. Iocasta. qua arte usus Polynices ad sequendum mouerit exercitum, non quaerit, quasi sibi fingat eum omnibus uiribus enixum esse, ut eos ad bellicam expeditionem impelleret, sed ut occasio detur Polynici significandi multitudinem exercitus sui. ? In praegressis dicitur Polynices uulneratus in terram cecidisse et Eteocles, fratrem iam mortuum esse credens, auiditati spoliandi se dedisse; quae auiditas eum decepit (6 καί νιν ἔσφηλ᾽).