Anmeldelser. C. L. Jungius, De vocabulis antiquae comoediae atticae, quae apud solos comicos aut omnino inveniuntur aut peculiari notione praedita occurrunt. Trajecti ad Rhenum, Kemink & fil.; Amstelodami, Joh. Müller. 1897. XXIV- 358 pp. Auctor hujus operis vocabula ex antiqua comoedia attica, quae a solis poetis comicis usurpata sunt, certe numero ad mille octingenta collegit. Magnitudinem numeri forsitan aliquis miretur, et ipse auctor libri concedit, multa vocabula usitatiora recepta esse, quod eo factum sit, quod non formae solum sed etiam significationis vocabulorum rationem habuerit et recipienda esse putaverit etiam vocabula ab aliis usurpata, quae apud comicos alio sensu atque apud ceteros scriptores leguntur. Toti libro formam dedit lexici, sed ut origo vocabulorum notioque clarius appareret, in praefatione duodecim genera sive classes eorum distinxit. Qua in divisione quum et notiones et formas vocabulorum spectaverit, fieri non potuit, quin nonnulla ad plures classes referri possent. Una classis est eorum, quae comice ficta sunt et quidem partim licentia comica ex pluribus verbis liberius in unum composita, partim comice illa quidem formata, ita tamen ut quibus legibus sint formata facile appareat, maxime addita terminatione aliqua, velut μελλογνικιᾶν (more Niciae cunctari). Altera classis est, ad quam pertinent vocabula, quae alio sensu apud solos comicos, alio apud ceteros scriptores inveniuntur. Imprimis huc refert vocabula a comicis metaphorice usurpata, quum propria notione etiam alibi legantur; minus apte huc adjungit ea, quae et propria et translata notione apud solos comicos exstant. Ex illis non pauca sunt, in quibus notio translata propriae tam propinqua est, ut parum causae videatur fuisse recipiendi. In καλλίπυργον σοφίαν potius parodia notanda erat, quum apud Aeschylum ὑψίύτυργοι ἐλπίδες dicantur; prorsus usitate dicitur στομοῦν τὴν γνάϑον (malam acvere) similitudine e gladio petita; ipse J. confert apud Sophoclem γλῶσσα τεϑηγμένη, et apud Horatium est: linguam acuere. Minus caute videtur in hanc classem rettulisse vocabulum ἀκόρητος, quod apud Homerum dicit significare «insatiabilis», apud Aristophanem «incultus, minime ornatus» . Sunt enim diversa vocabula, alterum a verbo, χκορένγυμι (satio), alterum a κορέω (tergo) ductum; βίος ἀκόρητος proprie est «vita non tersa». Tertia classi continentur vocabula e vitae quotidiano sermone sumpta. Ex his quaedam ejus generis sunt, quae quia turpia sunt vel ea oratione minus digna, qua historici, oratores, philosophi