P. Petersen: Anm. af Jungius, De vocab. ant. com. att. 77 utuntur, ab his evitantur, sed pleraque ideo apud solos comicos inveniuntur, quod res significant, quas commemorandi ceteris nulla erat occasio, velut nomina animalium, opificum, mercatorum (ξεφουργός, λοφοποιός, λυχνοπώλης), vocabula e culina petita, alia. Ad rem navalem pertinet ἄσκωμα. quod et in hanc et in priorem classem rettulit auctor. Enumeratis interpretationibus veterum et recentiorum dicit, ἄσκωμα sensu proprio legi Ar. Ran. 364, tropice usurpari Ach. 97. Etiam hic sensu proprio scriptum mihi videtur et rem nauticam nescio quam vel nauticae similem significare, qua persona praeconis, qui oculus regis vocatur, instructa erat. Quarta classis vocabula continet, quibus juxta notionem vulgarem sensus obscoenus a comicis additus est, quinta ea, quae composuerunt praepositione aliqua addita. Alia ejusmodi sunt, ut legentibus in mentem non veniat novum vocabulum esse, alia dubium non est quin sint ficta, ut risum moveant. Interdum difficile est dictu, quae notio peculiaris praepositioni additae insit. In verbo ἀναγεύω erratum esse videtur. Dicitur significare iterum gustandum offerre aliquid et apud Aristoph. in Nub. v. 523 usurpatum esse de comoedia, quam poeta denuo docet. Sed ex sequentibus verbis εἶτ ἀνεχώρουν ἡἧἥττηϑείς perspicuum est de illa comoediae forma agi, quae prior erat. Sed longum est omnes classes persequi. Octava continet quaedam vocabula, quae a comicis ex aliis poetis imprimis epicis et tragicis sumpta ad risum captandum adhibita sunt, plura quae ad poetarum morem ad eos deridendos ficta sunt. Videntur ex his quaedam ad vocabula comice formata primae classis, ex illis ad vocabula alterius classis metaphorice usurpata prope accedere. Sed singula in lexico (ἀεροδόνητος, ἀποβόσκομαι) inspiciens crediderim, auctorem hic voluisse vocabula colligere, in quibus parodia appareret. Duodecima classis continet vocabula in comoedia antiqua primum obvia, quae posteriores demum scriptores sive casu sive de industria adhibuerunt. His addere potuit verbum μαϑητιῶ (Nub. 183; Syn. ep. 153) «discipulus esse cupio», apud alios posteriorum «discipulus sum». Denique recepit vocabula, quae praeterquam apud comicos etiam in inscriptionibus leguntur. Inter haec εἰκοστολόγος refertur, minus recte etiam inter vocabula e vitae quotidianae sermone sumpta. Adjungi et hic potuit ἄσκωμα, quum in inscriptionibus navalibus (Böckh, Urkunden über das Seewesen p. 107) exstet. Ut jam dixi, toti operi forma lexici data est, vocabulis alphabetico qui vocatur ordine positis, ut is qui de vocabulo antiquae comoediae librum consulere velit, facile reperire possit. In permultis verbis additum est, ad quam classem earum, quae in praefatione commemorata sint, pertineant. Singula latine interpretatus est. adjectis explicationibus veterum lexicorum et recentiorum editorum, et quibus legibus formata vel ducta sint exposuit. Addidit