De arte critica in Vitruvii libris adhibenda. Ser. J. L. Ussing. Vitruvii de architectura libros X non ea aetate compositos esse quam ipsi prae se ferant sed aliquanto posteriore, nec a vero artifice sed a sciolo quodam antiquorum auctorum scripta excerpente, in dissertatione anno 1896 edita («Betragtninger over Vitruv» in «ἢ. kgl. danske Videnskabernes Selskabs Skrifter» IV 3) probare conatus sum. Quæ ut pluribus nota esset, epitomen Gallice scriptam addidi; quum autem ne haec quidem viris doctis sufficere visa sit, eadem dissertatio emendata et retractata curis Instituti Regii architectorum Brittanniæ Anglice apparebit. Mirum quidem et incredibile plerisque visum est, opus celeberrimum et quod multis olim magno usui fuerit, eadem nota fraudis affici qua Daretis Phrygii librum de bello Troiano, sed tam aperta res videtur, ut non dubitem quin brevi futurum sit, ut communi virorum doctorum assensu sententia mea comprobetur. Nam et sermo scriptoris, quamvis aureæ ætatis auctores interdum imitari studeat, tamen longe ab illius ætatis sermone remotus est, et si res consideraveris a Vitruvio commemoratas, non paucae invenientur, quae ab aequali Augusti hoc saltem modo commemorari non possent; tum quod rem transigit, quae in libro X de machinis oppugnatoriis traduntur, ea ab Athenæo mechanico qui dicitur apparet esse translata. Quod quum inter viros doctos constaret, nuper in dubium vocavit Thiel Lipsiensis, qui probare conatus est, non Athenæum a Vitruvio Latine conversum esse, sed utrumque ex eodem fonte hausisse, id quod vix quisquam qui dissertationem eius legerit, ei concedet. Dubitandi causa fuit quod V. D. Diels Athenæum non, ut vulgo credebant, Ptolemæorum aetate vixisse, sed II. aut Nord. tidsskr. f. filol. 3die række. VII. 4