194 J. Ræder: Ad Aristotelem. punkt må det i høj grad beklages at gamle udgaver er lagt til grund. Således benyttes for Beowulfs vedkommende Heynes udgave fra 1863, Dette har selvfølgelig sat sine spor på utallige steder. For at nævne et enkelt exempel: v. 67 er bearn ikke præt. af beornan men af beiernan. Dette har også undgaaet Lesslie Hall, som ellers tar hensyn til moderne textkritik. Steineck har ikke beholdt alliterationen, men iøvrigt synes originalens sprogtone at være godt bevaret, og det er vel denne oversættelses hovedfortjeneste. N. Bøgholm. Ad Aristotelem. Apud Arist. rep. Athen. 35, 1 hæc legimus de triginta qui dicuntur tyrannis: πεντακοσίους δὲ βουλευτὰς καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς καταστήσαντες ἐκ προκρίτων ἔκ τῶν χιλίων κ. τ. Δ. Jure quæsitum est, qui fuerint isti χίλιοι, quorum alibi nusquam mentio fit; multa autem ac varia conjecerunt viri docti (cf. Blassii ed. 3). Quid scripserit Aristoteles, videmus ex Diodoro, qui hoc quidem loco ita cum illo congruit, ut communi aliquo auctore uterque usus esse videatur. Tradit enim Diod. XIV 4, 2: βουλὴν δὲ καὶ τὰς ἄλλας ἀρχὰς ἐκ τῶν ἰδίων φίλων κατέστησαν. Dubitari non posse videtur, quin ἐδίων scripserit Aristoteles quoque, non χιλίων ᾽; utrum vero addiderit φίλων an non, in incerto relinquo. Nonnumquam autem voc. ἔδεος idem fere valet quod φίλος; cff. loci a Stephano allati Diod. XI 26, 4: σπεύδων ἅπαντας ἔχειν ταῖς εὐνοίαις ἰδίους, Diog. Laert. I 62: τοῦτον ἐπισκήψας τοῖς ἰδίοις τὸν τρόπον, ἀποκομίσαι αὐτοῦ τὰ ὀστᾶ εἰς Σαλαμῖνα. Joannes Ræder. 1 Nam Diodori scripturam ἰδίων φίλων ex auctoris illius χιλίων attenuatam («verwässert») esse, Busoltio (Hermes 33, 74) non credo.