Mindre meddelelser, Minutiae Lucretianae. Scripsit K. J. Hidén. 1. Ad casus ponendi raittonem. Lucretius ut est abundantis dicendi generis amantissimus permultis locis verba fere idem significantia inter se coniungit, quoniam rem fusius et luculentius describere mavult quam simpliciter proferre, qua de re optime agit Kraetschius De abundanti dicendi genere Lucretiano. Fieri potest ut verba inter se arte coniuncta non eundem regere casum soleant. Tum Lucretius quem casum(0') posteriori(v') accommodari oportuit eum iuxta prius verbum (v) apponit (οἷ v + v*). Ex eis quae collegi exemplis haec potissimum sunt adnotanda: I 921 IV 2 iuvat integros accedere fontis Atque haurire, cfr. De casuum syntaxi Lucretiana I p. 16; II 715 Quae neque conecti quoquam potuere neque inde Vitalis motus consentire atque imitari, cfr. ib. I p. 24; II 1159 Usque adeo parcunt fetus augentque labore*, cfr. ib. I p. 23 sq.; VI 809 2708 igitur tellus omnis exaestuat aestus Expiratque foras in apertum promptiaque caeli, II 58 III 90 VI 38 Quae pueri in tenebris pavitant finguntque futura; III 355 ipsa palam quod res dedit ac docuit nos; II 112 Cuius ...rei simulacrum et imago Ante oculos semper nobis versatur et instat, II 931 Huic satis illud erit planum facere atque probare; VI 1026 quandoquidem ... aër Omnibus est rebus circumdatus adpositusque; 1 5307 Nec res ulla potest vera ratione probari Corpore inane suo celare atque intus habere, cfr. ib. II p. 12. Nonnullis autem locis qui casus nominis posterius verbum proprie sequitur is quoque ad verbum prius positum referendus est (v - οἱ v) e. gr. I 725 Carmina quin etiam divini pectoris eius Vociferantur et exponunt praeclara reperta, quo de loco conferas ib. I p. 25; V 585 Nam licei hinc mundi patefactum totius unum Largifluum fontem scatere atque erumpere lumen, τ Iaborem Brieger probante Giussano edidit.