186 Car. Hude: Coniectanea. οὐδέν... βασάνου multo melius, si sententiam spectes, cum verbo ἔμελλον quam cum verbo ἔχω coniunguntur. Thucyd. VIII 23, 5: ὡς δὲ αὐτῷ τὰ ἔν τῇ Λέσβῳ πάντα ἠναντιοῦτο, ἀπέπλευσε τὸν ἑαυτοῦ στρατὸν ἀναλαβὼν ἐς τὴν Χίον. ἀπεκομίσϑη δὲ πάλιν κατὰ πόλεις καὶ ὃ ἀπὸ τῶν νεῶν πεζός, ὃς ἐπὶ τὸν “ϊλλήσποντον ἐμέλλησεν ἰέναι) Qui pedites ultimis verbis significentur, minime dubitari potest; referuntur enim ad cap. 22, 1: οἱ Χῖοι... στρατεύονται αὐτοί τε τρισὶ καὶ δέκα vavσὶν ἐπὶ τὴν Λέσβον, ὥσπερ εἴοητο ὑπὸ τῶν Λακεδαιμονίων δεύτερον ἐπ᾽ αὐτὴν ἰέναι καὶ ἐκεῖϑεν ἐπὶ τὸν “Ελλήσποντον, καὶ ó πεζὸς ἅμα Πελοποννησίων te τῶν παρόντων καὶ τῶν αὐτῦϑεν ξυμμάχων (i. e. Chiorum, Clazomeniorum, Erythraeorum, cf. 16, 1) παρήει ἐπὶ Κλαζομενῶν τε καὶ Κύμης. At de his peditibus verba ἀπὸ τῶν νεῶν recte dici non potuisse apparet; nam Haasium illi ab navibus separati interpretantem satis Stahlius refutavit. Poppo haec verba ut interpretamentum ex 8 4 (τοὺς ἀπὸ τῶν ἑαυτοῦ νεῶν ὁπλίτας πεζῇ παραπέμστει) ductum seclusit, quem post Stahlium et Herwerdenum ego in recensione a. 1890 edita secutus sum; Tucker ἀπὸ τῶν Αἰολέων, Goodhart ἀπὸ τῶν πόλεων, alii alia non felicius coniecerunt. Sed et a memoria codicum propius et ad sententiam aptius scribas ἀπὸ τῶν ᾿Ιώνων, in quod Gertzium quoque incidisse gaudeo. Carolus Hude. 2 7%